Tryb rozkazujący dla
drugiej osoby liczby pojedynczej (du) tworzymy po przez
odłączenie końcówki fleksyjnej "-st" w
odmianie czasownika w czasie teraźniejszym np.:
| czas
teraźniejszy |
tryb rozkazujący |
| du kommst |
Komm ! |
| du nimmst |
Nimm ! |
| du arbeitest |
Arbeite ! |
Czasowniki "mocne" w drugiej osobie l.p. w
trybie rozkazującym nie mają przegłosu, np.:
| czas
teraźniejszy |
tryb rozkazujący |
| du schläfst |
Schlaf ! |
| du fährst |
Fahr ! |
wyjątki, które dotyczą czasowników posiłkowych:
| czas
teraźniejszy |
tryb rozkazujący |
| du hast |
Hab ! |
| du bist |
Sei ! |
| du wirst |
Werd(e) ! |
Tryb rozkazujący dla drugiej osoby liczby mnogiej
(ihr) odpowiada odmianie w czasie teraźniejszym, np.:
| czas
teraźniejszy |
tryb rozkazujący |
| ihr sagt |
Sagt ! |
| ihr rennt |
Rennt ! |
| ihr gibt |
Gibt ! |
Tryb rozkazujący dla trzeciej osoby liczby mnogiej
(Sie) odpowiada odmianie w czasie teraźniejszym, a
zaimek "Sie" umieszczamy na końcu polecenia,
np.:
| czas
teraźniejszy |
tryb rozkazujący |
| Sie antworten |
Antworten Sie ! |
| Sie essen |
Essen Sie ! |
Czasowniki , których temat kończy się na -d, -t,
ig, a także rechnen ,öffnen wymagają dodatkowo
końcówki "-e".
| czas
teraźniejszy |
tryb rozkazujący |
| du leidest |
Leide ! |
| du rechnest |
Rechne ! |
|
